Leestip! De Gritfactor

Houdt u zich bezig met re-integratie en participatie? Dan is De Gritfactor en echte aanrader. Angela Duckworth heeft jarenlang onderzoek gedaan en daar een boek over geschreven. Haar inzichten kunnen u helpen om mensen beter te begeleiden richting de arbeidsmarkt.

Wat maakt mensen succesvol?

Angela Duckworth begint haar zoektocht naar factoren die bijdragen aan succes op de United States Military Academy in West Point. De rekruten worden zorgvuldig geselecteerd, uit 14.000 aanmeldingen. Daarvan voldoen ongeveer 2.500 aan de eisen van de Academy en daarvan worden er 1.200 toegelaten. Van deze groep zakt 20% voor het behalen van het diploma. Waar ligt dat aan? Het zijn niet de mensen die fysiek minder fit zijn of die lagere cijfers halen op school. Maar wie zijn het dan wel?
Duckworth – die wiskundige was voor ze psycholoog werd zoals u vermoedelijk wel zult begrijpen – laat in dit boek zien wat mensen succesvol maakt. Talent speelt zeker een rol, maar is niet genoeg.
Duckworth komt tot de volgende formule voor succes:
Talent x inspanning = vaardigheid
Vaardigheid x inspanning = succes
Er is dus talent én inspanning nodig om vaardigheden te ontwikkelen. Maar als dat is gelukt, dan is er nog steeds heel veel inspanning nodig om succes te hebben. 

Inspanning, inspanning, inspanning

Met andere woorden: inspanning is het toverwoord! Het leveren van uitzonderlijke inspanning lukt alleen met een enorme dosis doorzettingsvermogen en passie. De mensen die succesvol zijn, die geven niet op maar gaan door. Zij hebben net zoveel teleurstellingen als ieder ander, maar ze staan steeds weer op en gaan steeds weer door. Wat ik zo boeiend vind aan dit boek, is dat Duckworth uitlegt dat iedereen dit doorzettingsvermogen in meer of mindere mate bezit. Is dat in mindere mate? Geeft niets, het kan getraind worden. Ook daar geeft ze handvatten voor. U kunt het zich natuurlijk niet meer herinneren, maar toen u leerde lopen bent u ook tientallen, misschien wel honderden keren op uw neus gevallen. En wat deed u elke keer? Juist! Opstaan en weer doorgaan. Waarschijnlijk werd u daar ook in gestimuleerd (‘ja, dat ging al veel beter, probeer het nog een keer!’). Maar hoe ouder we worden, hoe minder we worden aangemoedigd om weer op te staan en het nog een keer te proberen. Terwijl Duckworth duidelijk laat zien dat juist door te coachen op het proces en niet op de resultaten mensen doorzettingsvermogen trainen. Dan is natuurlijk ook de passie nog een belangrijk element. Dat is iets wat vaak groeit als mensen zich ergens in storten. Dat hoeft dus niet aanwezig te zijn voordat iemand ergens mee begint. Het begint met interesse en intrinsiek blij zijn met wat je doet. De tweede stap is oefenen om steeds iets beter te worden. De derde stap is het bereiken van het doel, de overtuiging dat je werk ertoe doet.

En verwachtingen

Er is nog een aspect van belang. Als mensen denken dat iemand heel slim / goed / kansrijk is, dan gaan ze daarnaar handelen. De verwachtingen over deze mensen zijn hoger, ze krijgen extra aandacht en na verloop van tijd wordt het een self-fulfilling prophecy. Deze mensen gaan het ook beter doen! We noemen dat het pygmalion effect. Dit is interessant, zeker omdat mensen in de Participatiewet worden ingedeeld naar de afstand tot de arbeidsmarkt. Wat betekent het als we mensen in een bepaalde categorie plaatsen? Een deel van de mensen in de bijstand is zelden positief gestimuleerd en heeft ook geen kans gehad om tot bloei te komen. Heb positieve verwachtingen want daarmee bereik je meer.

 Gewoon leuk om te weten?

Dat ook. Maar u kunt hier in de praktijk ook wel wat mee. Sturen op het proces levert meer op dan sturen op het resultaat. Begeleidt u iemand naar werk en gaat er iets mis? Dan kunt u natuurlijk zeggen: ‘Dit is moeilijk. Het geeft niets dat u dit niet kunt.’ De kans dat iemand het dan nog een keer probeert is heel klein. U kunt ook zeggen: ‘Dit is moeilijk. Het geeft niets dat u dit nu nog niet kunt.’ Klein verschil in tekst, groot verschil in uitwerking! Het geeft de ander het idee dat hij dit kan leren, dat er meer in zit dan hij nu heeft laten zien. Laat zien dat u in de ander gelooft, dan gaat hij zich daar ook naar gedragen. Er zijn dus geen ingewikkelde aanpassingen nodig in uw werkproces., U kunt het verschil maken met een andere houding.
Dit is slechts één aspect uit ‘de Gritfactor’, de rest laat ik aan u om te lezen.

Wilt u meer inzicht in het gedrag van mensen en hoe u hen kunt laten participeren?

Volg dan nu onze masterclass ‘Beleidsadviseur sociaal domein‘.

Pagina delen op socials

Meer weten over dit onderwerp?

Mr. Evelien Meester helpt je graag verder.

Nieuwsbrief Sociaal Domein

Binnen 5 minuten op de hoogte van de actuele ontwikkelingen in het sociaal domein? Meld u aan voor onze gratis nieuwsbrief. Met onder andere blogs van experts, interessante whitepapers en toelichting op wet- en regelgeving.

Andere bekeken ook

Een elektrische fiets als re-integratievoorziening Pw naar werk?

Een inwoner die al jaren bijstand ontvangt, heeft na een intensief begeleidingstraject zicht op werk. De verwachting is dat deze inwoner duurzaam uit zal stromen. De inwoner heeft een medische beperking en in verband daarmee hulp nodig om naar het werk te gaan. Een elektrische fiets lijkt de goedkoopst passende oplossing. Zo nodig wil de inwoner de kosten wel terugbetalen. Kan de gemeente zo’n fiets als re-integratievoorziening faciliteren?

Loopt maatwerk bij jouw gemeente in de pas of is het de vreemde eend in de bijt?

Maatwerk in het sociaal domein is het proces van besluitvorming, waarbij je komt tot een oplossing op maat voor het individu. Als het goed is, pas je dit proces toe op iedere inwoner die met een vraag komt.

De morele ondergrens van de ambtenaar

‘Ambtenaar heeft morele ondergrens nodig’, zo kopte een artikel uit Binnenlands Bestuur naar aanleiding van een LinkedIn bericht van Erik Pool, programmadirecteur Dialoog en Ethiek. Dit artikel belicht een dilemma waar veel ambtenaren mee worstelen: hoe kun je je inhoudelijk uitspreken zonder politiek te worden? In het specifieke geval gaat het om het Israël/Gaza-dossier, een complex vraagstuk dat velen bezighoudt. Maar ook bij kleinere, meer persoonlijke kwesties rijst deze vraag. Hoe ga je daarmee om?